Op maandagavond had ik een feestje, dat altijd langer duurt dan je plant, waardoor ik dinsdag niet zo vroeg vertrok als ik van tevoren gedacht had. Maar als je toch met een duf, brak hoofd rondloopt, kun je net zo goed je voeten aan het werk zetten, dus tegen het begin van de middag stapte ik in Harderwijk uit de trein, voor mijn wandeltochtje.
Het eerste stuk, door Harderwijk, over de brug en langs het Veluwemeer, was leuk en afwisselend. Ik heb wel duidelijk het boerkaverbod geschonden, want de windchill was met zoveel graden onder nul, door de polder, niet prettig. Dus ik was totaal ingepakt in muts en sjaal, maar daardoor heb ik het niet echt koud gehad. Wel waren mijn armen na een paar uur verkrampt van een blijkbaar gespannen houding.
Het rechte stuk naar Biddinghuizen toe was het langst en vervelends. En koud. De batterij van mijn telefoon raakte redelijk leeg, waardoor die weigerde foto's te maken van de ondergaande zon achter de windmolens. Was wel een mooi plaatje. Voor die batterij moet ik nog wel op een oplossing bedenken, voor mijn langere tochten. Ik vermoed dat dat iets met zonnecellen wordt...
Na bijna zes uur was ik bij mijn ouders thuis. Het was inmiddels bijna zeven uur en donker, dus ik was er ook wel klaar mee. Maar ik had nergens last van en ook de dagen er na geen spierpijn gehad. De volgende dag heb ik heerlijk de fiets genomen van Dronten naar Lelystad - nu met die koude wind in de rug.
SmartRunner data
