I'm here!

17:31 Unknown 1 Comments

Just a very short note that I haven't forgotten you yet, but as both my own laptop and my linux computer here at CERN refuse service, I have only been able to find a working internet connection just now, and I'm getting hungry.

All I wanted to say now that I left Dronten yesterday around 4 a.m. in the fog and I arrived in St. Genis-Pouilly half past five p.m. in an afternoon thunderstorm. In between it has been really hot, by the way :D

Today I spend waiting for my access card, my bank account, my computer account, searching for my supervisor, etcetera. At the moment my account still does not work, but luckily I have the nicest supervisor in the world (oh well, may be there are a few exceptions, but he is really nice and relaxed) so I haven't gotten much work to do now anyway.

I'm tired waiting for the technician to fix it, so I think I'll go to Meyrin to find a supermarket and may be buy a Swiss SIM card. More later!

Deuren sluiten

21:57 Unknown 5 Comments

Au. Eenmaal in de auto, de laatste spullen achterin, de XS-card ingeleverd en de huisgenoten nog aan het opruimen, voel ik me wat lusteloos en begint mijn rug zeer te doen. Ik had al aan mijn vader voorgesteld maar niet meer te gaan paragliden. We zouden in Getelo gaan lieren, net over de grens in de Achterhoek. Maar ik voel me nu vooral erg moe.

Later op de dag kan ik nauwelijks rechtop lopen van de pijn. Ik maak me er niet zo'n zorgen om; ik denk dat het puur psychologisch is. Van dat besef gaat het overigens niet over. Ik weet niet zo goed meer waarom ik Utrecht vrijwillig achter me laat. "Dat is je aard," zegt mijn vader. "Je trekt verder." - "Lekker," antwoord ik, "zo'n aard." Hij heeft wel gelijk. Ik ga ook verder en ik zal me heus wel vermaken bij CERN, en zeker in Canada. Ik zal wel nieuwe mensen ontmoeten, en het zullen leuke mensen zijn. Maar op dit moment zit ik in het huis waar ik van mijn vierde tot mijn achttiende gewoond heb. Dat voelt meer als "terug" dan als "verder". Als wakker worden en beseffen dat het leven dat je droomde geen houdbare situatie was. Dat het moest eindigen, dat je zelf de wekker gezet hebt, en dat je alleen maar je best kunt doen om in de "echte wereld" zo dichtbij als mogelijk te komen.

Moving out

15:37 Unknown 1 Comments

Looking at the mess around me, I barely dare to write this blog. Tonight, all of this should be in boxes and all these boxes should be in my car. Inbetween, I'm gonna have dinner with a friend and pick up something for my dad in town. At this moment, I have no idea how to finish at all.

I applied for the program in Canada. I applied for a certificate of good conduct (2 hours waiting, 30 euros and another 2-4 weeks to show that I didn't do anything wrong) yesterday. Today I decharged my old chipcard, returned my public transportation card, had pictures taken with my fellow graduates with our gowns and caps, and a few more tasks that still had to be done.

Tomorrow morning I drive to Dronten (passing by Nunspeet for another photoshoot), Friday I'll probably go paragliding, Saturday there's time for the last preparations and some rest, Sunday my parents celebrate their 25th wedding anniversary and Monday I leave for Geneva early in the morning. More later :-)

Ik heb een kamer!

23:30 Unknown 0 Comments

Vandaag heb ik de hostel reception van CERN maar eens gemaild. Ik zou toch in mei een bevestiging van mijn hostelkamer krijgen? Ik had een paar dagen geleden nog gedroomd dat ik opeens in de duurste kamer van gebouw 38 (van CERN zelf) zou komen te zitten. Dat zou ik niet leuk vinden.

Ongeveer een half uurtje na mijn mail kreeg ik de officiële bevestiging. Ik heb de "luxe" kamer in het goedkope hostel, precies zoals ik wilde. 90 dagen in het de basic faciliteiten van de Foyer Residence Schumann, maar wel met eigen douche en toilet. Ik ben blij :-)

Ook heb ik geprobeerd mijn reis naar Canada te boeken. Ik krijg korting met een klantenkaart van Bever Zwerfsport, dus die wacht ik eerst even af.

Graduation

23:25 Unknown 1 Comments

Het is gelukt. Ik heb het felbegeerde papiertje. Het blanco velletje met de tekst: "Ingrid Marije Kielen will graduate as soon as all grades have been received." Yay.

Och, het was een leuk feestje. Je beste vrienden bij elkaar. Foto's, goodies, een hand van de dean en een speech van Hans Hindriks. Iemand van de alumni association die je er aan helpt herinneren dat je aan een post-UC syndroom lijdt als je agressief wordt bij de vraag: "En wat nu?"

Om een lang verhaal kort te maken:















Wat ga ik deze mensen volgend jaar missen. Evenals de fotografe overigens (Brigitta) en mijn ouders, die ook aanwezig waren.

In a few day's time...

17:58 Unknown 0 Comments

Welcome, reader!

This is the very first post of what is supposed to become my "life after UC" blog. I am pleased to announce to the now still hypothetical reader that life after UC starts next Monday, when the graduation ceremony will take place.
"Have you finished all school work then?" the hypthetical reader would ask. Of course not. But it's time for celebration anyway. I got an A for my Honor's Thesis, what more can I ask?
See you on Monday! (Or not.)

Inge