Deuren sluiten
Au. Eenmaal in de auto, de laatste spullen achterin, de XS-card ingeleverd en de huisgenoten nog aan het opruimen, voel ik me wat lusteloos en begint mijn rug zeer te doen. Ik had al aan mijn vader voorgesteld maar niet meer te gaan paragliden. We zouden in Getelo gaan lieren, net over de grens in de Achterhoek. Maar ik voel me nu vooral erg moe.Later op de dag kan ik nauwelijks rechtop lopen van de pijn. Ik maak me er niet zo'n zorgen om; ik denk dat het puur psychologisch is. Van dat besef gaat het overigens niet over. Ik weet niet zo goed meer waarom ik Utrecht vrijwillig achter me laat. "Dat is je aard," zegt mijn vader. "Je trekt verder." - "Lekker," antwoord ik, "zo'n aard." Hij heeft wel gelijk. Ik ga ook verder en ik zal me heus wel vermaken bij CERN, en zeker in Canada. Ik zal wel nieuwe mensen ontmoeten, en het zullen leuke mensen zijn. Maar op dit moment zit ik in het huis waar ik van mijn vierde tot mijn achttiende gewoond heb. Dat voelt meer als "terug" dan als "verder". Als wakker worden en beseffen dat het leven dat je droomde geen houdbare situatie was. Dat het moest eindigen, dat je zelf de wekker gezet hebt, en dat je alleen maar je best kunt doen om in de "echte wereld" zo dichtbij als mogelijk te komen.
Leuk die weblogs van mensen die kunnen schrijven! Die psychologische rugpijn komt vast omdat je de psychologische verhuisdozen verkeerd hebt getild, hm? Ach, je moet het maar zo zien: de optimist ziet het glas half vol en de pessimist half leeg, maar eigenlijk is het glas gewoon twee keer zo groot als nodig is.
BeantwoordenVerwijderen>"Lekker," antwoord ik, "zo'n aard." Hij heeft wel gelijk.
Heb wel eens in een vaag txtbestandje geschreven dat er niets echt is aan dat zogenaamde 'echte zelf' - anders dan, misschien, dat je echt zo wil zijn. Maar die kan ook heel goed tot stand zijn gekomen door overdosis yoghurt natuurlijk...
Au *aai-over-je-bol-smiley*
BeantwoordenVerwijderenNu je je beseft dat het leven dat je droomde niet houdbaar was, kan je gaan dromen over een leven dat dat wel is. Misschien is dat nog wel leuker.
Als deuren sluiten, gaan er nieuwe open! Jij bent veranderd en jij hebt mensen veranderd in de afgelopen drie jaar. Het is alleen maar goed dat je de wereld verder gaat ontdekken zolang het nog kan! Dus, geniet daarvan :-)
BeantwoordenVerwijderen"My wish for you is that this life becomes all you want it to,
Your dreams stay big, and your worries stay small,
You never need to carry more than you can hold (houd rekening met bagagelimiet en psychologische rugpijn...),
And while you're out there getting where you're getting to (Genève, Canada...),
I hope you know somebody loves you, and wants the same things, too." (We houden allemaal van je, en we gaan allemaal onze dromen achterna; hopelijk zonder elkaar uit het oog te verliezen!)
Hoi Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenLeuk om je weblog te lezen, ik ben benieuwd wat je allemaal gaat meemaken de komende tijd!
Ik wens je heel veel succes in geneve, ik hoop dat je het er erg naar je zin zult hebben.
Groeten,
Saskia
Bedankt voor jullie lieve reacties!
BeantwoordenVerwijderenMeer info over hoe het hier is later :-)