Twee weken...
Het is alweer zondagmiddag en ik ben hier dus al bijna twee weken! Hoewel ik al snel mijn weg wist te vinden hier, begin ik me pas sinds de laatste dagen wat prettiger te voelen in het gezelschap waar ik vanaf het begin mee optrek.Stephen was erg blij met zijn prinsessenbal uit de vorige post. Hij vond hem multifunctioneel: er stonden mooie plaatjes op, dus nu hoefde hij daar 's avonds niet meer het internet voor af te zoeken.
Diezelfde Stephen moesten we zaterdagochtend wakker bellen om hem mee te nemen naar Lausanne. Ik zal vanmiddag of vanavond daar uitgebreid verslag van doen. Het is nu bijna lunchtijd, en ik ga de club dus weer opzoeken.
De eerste tijd voelde ik me niet zo thuis in de groep - ik kon genieten van hun accenten, de Britse humor van de jongens en de lieve voorzichtigheid van de meiden, maar ik kon me er weinig in mengen. Viel er toch een beetje buiten. Als chauffeur werd ik gister gedwongen het initiatief te nemen, en nu ik ze beter ken kan ik ook beter mijzelf zijn. Dat gaat goed dus.
Qua werk lukt het ook goed. Mijn supervisor gaat volgende week een paar dagen tot een week weg, dus er moet voor morgen nog even vanalles af. Dat heeft mij er ook toe doen besluiten vandaag rustig aan te doen, uit te slapen, hier wat te schrijven en straks nog even door te werken.
Lunchtijd!

Hoi Ing,
BeantwoordenVerwijderenZo te lezen heb je geen spijt de auto te hebben meeegenomen.
gr
Kees
Hey Inge,
BeantwoordenVerwijderenIk ben blij dat je je prettiger voelt in de groep. :-) Mooi commentaar op jullie kado :-)
Over de lezing... Laat ik zeggen dat ik het graag het willen volgen en dat ik hoop over een half jaar er iets van te kunnen begrijpen. Veel verder dat het herkennen van termen kwam ik nu niet, van wat ik gezien heb.