Weekend :-)

21:58 Unknown 4 Comments

Week vijf zit er al weer op, en begin me te vermaken hier. Het werk gaat goed, ik heb eindelijk iets werkend wat ook daadwerkelijk mijn verdienste is. Maar laat ik deze zondagavond iets vertellen over het afgelopen weekend.

Vrijdagavond hebben de Britten en ik een film gekeken. Doodvervelend. Ik wist nog niet goed wat ik de volgende dag wilde doen, maar besprak met Stephen dat ik wellicht de hiking excursie wilde volgen. Er is een man die elke zaterdag met een groep CERN-medewerkers de bergen in gaat, en aangezien ik nog geen behoorlijke berg beklommen heb, vond ik dat ik eens mee moest gaan. Stephen had hetzelfde idee, en zag waarschijnlijk het gemak van met mij meerijden in de auto, dus we besloten samen te gaan de volgende dag.

We moesten om 11.00 uur in Val-Thoiry zijn om de bewuste gids en de overige wandelaars te ontmoeten. Maar daar aangekomen (in een brasserie) was er niemand die er uit zag alsof ze elk moment een berg konden gaan beklimmen. We besloten zelf maar naar de plaats te rijden waar de wandeling zou beginnen. We konden wel een extra kwartiertje gebruiken aangezien ik nog geen snelwegvignet heb. Die wil ik wel kopen, maar zaterdag was een feestdag in Zwitserland dus alle verkooppunten waren dicht. En in Frankrijk verkopen ze die dingen niet, dat had ik ook al gecheckt. Dus over de secundaire wegen reden we zo goed en zo kwaad als het ging richting Alpen. Het was bloedheet in de auto, de Tom Tom kende niet alle wegen en we hadden de hoop snel opgegeven de rest nog te ontmoeten. In een dorpje dat op een skiresort leek zette ik de auto stop om de Tom Tom nog eens te inspecteren. We hadden al iets van anderhalf uur gereden. Misschien twee zelfs. Het zou nog een uur rijden zijn tot het dorpje dat ik ingeprogrammeerd had. Overal om ons heen waren echter al bergen. En hier was een kabelbaan naar boven, die open was. Ik keek Steve aan en het besluit was snel genomen: parkeren, niks meer aan doen.

Het was werkelijk een leuk Frans dorpje. Steve weet de naam nog. We parkeerden net buiten het dorp (want dat was gratis) en wandelden naar de stoeltjeslift. Die ging tot 1800 meter hoogte en terug voor maar 6,60. Best snel ook trouwens, zo'n eng ding waar je in zit te bungelen. De meeste andere reizigers waren mountainbikers die van boven naar beneden VTT'en. Zag er heel cool uit, en ook niet heel moeilijk of gevaarlijk - het leek alsof je het goed rustig aan kan doen. Er waren ook een aantal paragliders. Wandelaars zoals wij leken er maar weinig te zijn.

Eenmaal boven leek de top niet heel ver weg. We hadden een uur of twee voor de laatste stoeltjeslift naar beneden zou gaan om 17.00 uur. Zouden we dat halen? We gingen op weg naar boven. Voor mij was het toch best steil, dus ik raakte snel buiten adem. Toen ik het rond vieren voor gezien hield - ga jij maar verder, ik wacht wel, ik heb toch pauze nodig voor we naar beneden gaan - rende Stephen naar boven en terug. Achter de berg bleek alleen maar een hogere berg te zijn, dus ik had weinig gemist.

We gingen terug en inmiddels hadden we honger. Het eerste restaurantje dat we vonden serveerde pas eten vanaf zeven uur, maar een tweede had wel een deel van de kaart beschikbaar voor ons. Het eten was niet te duur, zeker niet voor een skiresort, en mijn geitenkaassalade was werkelijk heerlijk. Alleen daarvoor zou ik al terug gaan. Stephen betaalde in ruil voor de benzine.

Toen we terug kwamen waren de Engelsen en Andrea al in de stad. Het Geneve Festival begon gisteren en er zou muziek en vuurwerk zijn. We volgden hen en zijn tot twee uur in de stad gebleven. De muziek was slecht, maar het was toch wel gezellig met z'n allen.

Stephen en ik hadden een tweepersoons-, 24 uurs-ticket gekocht, dus we vonden dat we daar zondagmiddag eigenlijk nog gebruik van moesten maken. Bovendien was het vandaag de eerste zondag van de maand en dan zijn veel musea in Geneve gratis. Een plus een is twee. Opnieuw waren de Engelsen eerder dan wij (ik denk dat wij gewoon langer moesten uitslapen van de berg die we beklommen hadden) en opnieuw moesten we opschieten om de sluitingstijd voor te zijn. We zijn naar het museum van moderne en tegenwoordige (contemporary?) kunst gegaan. Maffe dingen. Echt modern. Maar wel grappig.

Na het museum hebben we in het park een spelletje schaak gespeeld op een van de levensgrote schaakborden. Ik won snel punten, maar een onverstandige tactiek werd me fataal. Ik ben zo slecht in schaken, dat het leuk was om te zien dat Steve niet veel beter was.

Nu is het alweer laat. Ik wilde dit weekend nog wat werk doen, alhoewel dat vrijdag erg goed gegaan was. Dat is er dus deze dagen niet meer van gekomen. Nou ja, je hebt niet voor niets weekenden...