Held op sokken
En zo kan het in je laatste week voorkomen dat je op je sokken over het CERN terrein loopt. Oke, ik zal wel bij het begin moeten beginnen.Vorige week had ik vooral veel computerschermen gezien en was de hoofdpijn wel langsgekomen, dus ik vond dat ik wat beweging nodig had. Ik was nog niet in Bellegarde geweest, de laatste plaats van belang in de omgeving, en volgens de foldertjes was daar een mooie wandeling langs de rivier de Valserine. Dat was zeker waar. Bij een pad langs een rivier denk ik als Hollandse aan een uitgesleten jaagpad door het gras, aan de ene kant boten, aan de andere kant koeien. Nah, dat was het niet. De Valserine stroomde behoorlijk snel en had zo een vallei gevormd vanwaar aan beide kanten watervalletjes, euh, vielen. Het pad was wel goed onderhouden - veel trappen en vooral veel picknicktafels. En zoals het met snelstromende Franse rivieren gaat waren er heel veel oude molens. Sommige zodanig oud dat de bomen er door de ramen groeiden. Ik heb er foto's van, die zal ik eens posten.
Over foto's gesproken, ik heb er veel geupload naar mijn facebook-albums. Tip van de dag.
Zondag wilde ik naar de markt van St. Genis. Nou daar ben ik ook heen gegaan, maar ik kon er niet wat lekkers als brunch kopen, wat ik gedacht had. Het bleek een vlooienmarkt te zijn waar het hele dorp hun zolderinhoud aan het verkopen was. Om een lang verhaal kort te maken, ik kwam thuis met een paar skeelers, inclusief knie-, pols- en elleboogbeschermers, en een helm. (Geeft je een soort hoofd-schouders-knie-en-teengevoel.) Gelijk die middag - nadat ik alvast wat ingepakt had, laatste week! - een rondje door het dorp geskate. Ging redelijk, behalve dat het asfalt soms echt een zeef is en het dan net voelt alsof je op een trilplaat staat.
Dus dacht ik vanavond eens te gaan proberen of ik ook naar CERN kan komen met skates. Ik was wel zo verstandig dat 's avonds uit te proberen. Dus, alle bescherming weer op en om, zelfs een reflecterend hesje aan en een lampje op mijn arm, dat vooruit geel schijnt en achteruit rood. Veiliger kan niet. Nou ja, volgens een website was het verstanding om lange mouwen aan te doen, om je te beschermen tegen schaafwonden. Hoe kan ik nou nog schaafwonden krijgen, dacht ik. Ik heb al pols- en elleboogbeschermers, ik heb geen huid meer over.
Maar jawel. Er zit wel drie centimeter tussen beiden. En de weg van St. Genis naar CERN gaat omlaag. OMLAAG. Hoe doe je dat op skates? Hoe rem je zonder onderuit te gaan? In een van de pogingen schaafde ik precies die drie centimeter op mijn onderarm. Hoe krijg je het voor elkaar. Dat werd gezien door drie oude dametjes, waarvan een in nonnenkledij, die er op stonden dat ik aan elke arm een vrouwtje nam en zo gesteund door hen, naar beneden gleed. Ondertussen stelden ze allerlei vragen die ik in mijn beste Frans moest beantwoorden. Ik heb zelden zoveel Frans gepraat - of poging gedaan tot - als daarnet.
Toen het weer wat vlakker werd ging ik op eigen kracht verder - oui, ca va, merci beaucoup - tot ik bij de poort van CERN aankwam. Terwijl ik probeerde een trapje af te komen ging ik weer onderuit. En toen was het genoeg. Ik strompelde nog een stukje verder, vond een plek om te zitten en trok mijn skates en bescherming uit. Op mijn sokken ben ik verder gelopen naar mijn kantoor, vanwaar ik dit nu zit te typen. Het zweet nog in mijn nek en de skates naast me op de grond. Nu moet ik ook nog terug...
Zou ik in Canada niet doen op je sokken buiten lopen.
BeantwoordenVerwijderenJe tenen zouden er daar wel eens af kunnen vriezen.
Op ieder paar sceelers zit op de acherkant een rubber dop waarmee je kan remmen. De techniek is dus één gestekt been vooruit steken en door het andere been (met gebogen knie) zakken. De voorste sceeler komt zo met de rubberdop op de grond en remt.
BeantwoordenVerwijderenHet voorval doet mij denken aan de Dam tot Dam loop jaren geleden. Een groot hardloop evenement van de dam in Amsterdan naar de dam in Zaandam. Een loop van 10 engelse mijlen. Omdat zover hardlopen toch voor veel mensen teveel was, is er door de vele sponserende bedrijven erop aangedrongen dat de tocht ook op sceelers zou mogen worden gemaakt. Dit naast de hardlopers en de al jaren aanwezige rolstoelers. Omdat sceelers sneller gaan dan hardlopers mochten die eerst vertrekken van de dam in Amsterdam.
En je raad het al binnen een kilometer lagen er rond de 5000 sceelers boven op elkaar onder in de ijtunnel. De meeste wisten ook niet hoe ze moesten rememn. Tientallen ambulances en trauma helicopters vlogen af en aan. Vier uur na de orgineel geplande tijd was de tunnel weer vrij van sceelers en konden de hardlopers van start. In Zaandam zijn rond de tien sceelers aangekomen. Potentieel is de kans dus wel groot op verwoningen als je niet weet hoe je moet remmen.
Kees -> Hehe, je hebt gelijk, maar als het maar steil genoeg gaat doet die rubber dop niet veel meer. Ik heb het geprobeerd iig en dat maakte weinig uit, maar dat zal ook aan mijn techniek liggen.
BeantwoordenVerwijderenMaar idd, wat je schrijft over de dam tot dam loop, zoiets wilde ik dus vermijden.. Uiteindelijk vloog ik elke paar meter, als ik vond dat ik te hard ging, de bosjes in, waar ik me aan een hek vast kon grijpen. Tot ik de dames tegenkwam dus.
Nah, ik oefen wel verder in het vlakke Holland.