Collingwood

03:19 Unknown 1 Comments

Het tij is gekeerd. Van de ijsberen naar de rendieren. Van de Schotse naar de Fransman. Van het ijs naar het water. Van het stapelbed op een slaapzaal naar een eigen kamer met tweepersoonsbed, bank en zelfs schommelstoel. Van de afwachtende Inge naar de extroverte. Ik voel me op mijn gemak hier, en ik ben er pas een paar uur.

Ik begin te wennen aan de afstanden in Canada. De drie uur van Toronto naar Collingwood waren niets. Het enige noemenswaardige is de conversatie tussen chauffeur en een vrouw die bijna in wilde stappen: "Is this the bus to Petersborough?" - "Petersborough? No, you have to go to Toronto first." - "But I need to go to Petersborough." - "Yes, but this one is going northwards. It's going away from Toronto." - "Yes, but I'm going to Petersborough." - "I'm not. Maybe that simplifies things." Tegen die tijd had de halve bus al de slappe lach.

Van de inn heb ik nog weinig gezien, maar de mensen zijn super. Mijn ambitie was om me iets meer te uiten dan in Churchill, iets aanweziger te zijn, en nu ben ik bang dat ik juist te druk ben. Nou ja, komt vast goed. Het eten was iig al geweldig, ik weet al bijna alle dingen in de keuken te vinden (ha, je bent professioneel afwasser of niet) en mijn kamer is echt luxe. Ik heb een tweepersoonsbed, een salontafel, een tweepersoonsbank, een schommelstoel, en een kast met een mannetje er in. Ik heb hem Charlie genoemd. Eeuh, ik heb er een foto van gemaakt, die zal ik eens uploaden als ik zin heb. Om precies te zijn, het is het bevestigingsdingetje waarmee een stok aan de muur vast hoort te zitten, maar niet zit. Maar het is echt een Charlie. Nou ja.

Er zijn hier boeken en films en paarden en rendieren en honden en mensen en een Fransman. En mijn kamer is zoals gezegd ook super. En het eten is vegetarisch, op aanvraag. Dus zoals het is kan ik me hier wel een tijdje redden!