It's the jingle bell rock
Het hele festijn is weer over. Kerstmis dus. Nou is kerstmis bij een gulle familie tussen de rendieren niet het ergste dat je kan overkomen, dus ik heb me wel vermaakt, maar ik blijf toch geen fan. Het kerstgevoel is naar mijn mening te veel een verplichting en te weinig spontaan. Als je zoveel om je naasten geeft, heb je geen excuus nodig om ze op te zoeken, kaarten te sturen of cadeautjes te geven. De commercie achter kerstmis is walgelijk, maar ach, het is goed voor de economie, dus daar zit ik niet zo mee. Oh, en kerstliedjes. Het probleem is niet zozeer dat er te weinig kerstliedjes zijn of dat ze allemaal slecht zijn. Het probleem is dat de meeste slecht en en er slechts weinig goede zijn. En die weinigen worden dan zes keer per dag herhaald op de radio. Ik kan de lokale Peak FM goed hebben, maar na de zoveelste "jingle bell rock" wil ik het liefste in een one horse open sleigh springen en me uit de voeten maken.We zijn naar een "German market" geweest. Ik verwachtte een redelijke kerstmarkt met verschillende kraampjes, maar het bleek om de jaarlijkse kerstverkoop van Michael Stadtlander te gaan, een wereldberoemde chefkok van Duitse origine die hier in de buurt zijn restaurant runt, en op het omliggende land zijn eigen vlees fokt. Het was leuk om de schapen, varkens en kippen te bezoeken en Paulie en Ellen op gluehwein te trakteren (Paulie, die graag de wwoofer-werkgever speelt: "Take this, it's from my mom." - Ik: "Oh don't worry, we already get enough from your mom" - Hij: "Are you buying me a drink?" - "Is that not allowed by wwoofer protocol?"). De producten die verkocht werden waren echter super duur. Wellicht te verwachten met de reputatie van Stadtlander, maar goed.
Kerst in de inn was rustig. Ellen en ik hebben met de paarden gespeeld - die ons vervolgens bedankten door te ontsnappen en mij omver te lopen - en nadat alle beesten 's middags verzorgd waren gingen we "next door" (wat voor de homefarm, het huis van Paul en Linda, staat als je in de inn bent, en voor de inn als je in de homefarm bent) waar de overige gasten ook arriveerden. Gelukkig kende ik iedereen al. Naast Paul en Linda, hun twee zonen plus vriendin, en Ellen en ik kwamen ook de buren voor het kerstdiner. Het was uitgebreid en bovendien erg gezellig.
Morgen is het over met de rust. De komende dagen is de inn bijna compleet volgeboekt, vooral met oud en nieuw. Daarna begint het wintersportseizoen, dus dan zullen de gasten wel binnen blijven druppelen. Mijn verblijf hier laat ik afhangen van wanneer de volgende wwoofer komt. Linda was met een aantal in contact die in januari wilde komen, maar er is nog niets concreets. Ik vermaak me hier prima en ik word goed verzorgd, dus ik heb geen haast om weg te gaan. Ik hoop dat jullie allemaal een fijne kerst hebben gehad en doe voorzichtig met de gladheid aan die kant van de oceaan :)
He Inge, teveel naar je tante (of je moeder?!)geluisterd? Afschaffen die kerst. Wat een ellende. En dan heb ji nog niet eens een schoonfamilie (-:
BeantwoordenVerwijderenLeuk trouwens dat de enige op het hele internet die niet zo enthousiast is over de kerstdagen wat genen deelt..
Wat is een wwoofer?
Ik denk dat het voor velen de aanleiding is om eens per jaar hun familie weer eens te zien.
BeantwoordenVerwijderenIn zoverre vervult het een sociale rol.
Vele dak en thuislozen krijgen weer eens een goede maaltijd.
Maar inderdaad als je ziet hoe in de VS mensen die werkeloos zijn geworden door de crisis na één maand achterstand hun huis worden uitgegooid, dat heeft niet zoveel met naastenliefde te maken of een kerstgedachte. In de krant stond dat mensen die gewoon hun huur betalen toch op straat worden gezet omdat hun huisbaas de hypotheek niet meer betaald.
Een beetje minder kerst-commercie en wat meer mededogen de rest van het jaar. Dat lijkt me een goed idee.