IJspret

00:36 Unknown 1 Comments

Of nou ja, pret... Goed, ik vermaakte me wel, maar ik zat veilig binnen.

Zondag zouden we naar een benefietconcert voor de slachtoffers van de aardbeving in Haiti gaan, in Collingwood, ongeveer 20 minuten rijden van de inn. Maar al toen we (de drie wwoofers en Linda) de oprit afreden glibberden we al alle kanten op. En voor Linda en haar auto is dat niet gewoon. Langzaam reden we richting Collingwood, tot we een auto tegen kwamen met de voorkant totaal in elkaar tegen een telefoonpaal. Gelukkig waren de inzittenden, een moeder en drie tieners, ongedeerd. We hebben een van de kinderen naar huis gebracht en besloten toen zelf ook maar weer naar huis te gaan, want dit zou alleen maar erger worden en zelfs al zouden we bij het concert kunnen komen, dan konden we waarschijnlijk niet meer terug.

Geen feestje dus. Het volgende probleem was hoe de gasten bij de inn moesten komen. Paul is op vakantie en Chris en Linda zijn in charge. Er zouden twee koppels moeten komen, een in Studio 2 en een in de (duurdere) suite. De mensen uit studio 2 belden op dat ze vast zaten op een buitenweg. Chris en Linda gingen er op uit om ze te redden. Wij bleven alleen achter en ik bedacht me dat het ergste dat nu kon gebeuren was dat Chris en Linda een ongeluk zouden krijgen. Maar niets noemenswaardigs gebeurde. We bakten pizza's, we aten, en Chris en Linda brachten de gasten veilig naar de inn en checkten ze in. Van de gasten in de suite hoorden we niets. Linda besloot naar hun huis te bellen en kreeg iemand aan de lijn die zei dat het stel hem al gebeld had, en dat ze veilig aangekomen waren en in hun kamer waren. Linda en Chris wisselden beschuldigingen uit, maar kwamen uiteindelijk tot de conclusie dat geen van hen het stel ingecheckt had. Het moest dus zo zijn dat ze een andere inn gevonden hadden. Gelukkig waren ze veilig, maar ze hadden niet gecancelled en dus zou hun creditcard gecharged worden.

We waren net zo'n beetje gesetteld in ons lot dat wij niet naar het concert konden, Chris niet naar huis, en de gasten uit kamer 2 niet uit eten. We gaven ze pizza en ingevroren chili en het werd bijna gezellig, toen er opnieuw gebeld werd. Er zaten gasten vast op de oprit. Huh? Chris en Paulie gingen er opuit om ze naar boven te helpen. Eenmaal hier beweerden ze een studio gereserveerd te hebben. Huh? Er waren geen andere studio's gereed. Wel schoon, maar koud. De vraag werd gesteld welke het warmst zou zijn (nummer 3, naast de al opgewarmte studio 2). Hun naam kwam niet overeen met de reservering van de suite, maar, surprise surprise, zij waren degenen die in studio 2 hadden moeten zitten. En ja, de mensen die aan de pizza zaten waren degenen uit de suite, die een gift certificate hadden en dus niet wisten waar ze recht op hadden. Linda probeerde Chris te overtuigen dat ze recht hadden op de suite. "Maar ze zijn al helemaal geinstalleerd." - "Maar iemand gaat ze vertellen dat ze betaald hebben voor een jacuzzi!" Mokkend hielp Chris het paar verhuizen. Ik zat ondertussen in een hoekje te genieten van het schouwspel. "So you did check them in." Chris: "Yes.. No, I didn't. My partner... Grmbl."