Billy!

05:50 Unknown 3 Comments

Ik hoorde voor het eerst over Billy Elliot toen ik op de radio het lied Electricity hoorde. Nou heb ik wel een zwak voor Schotse (en Ierse) accenten, dus wellicht is het daar aan te wijten, maar het trok in ieder geval mijn aandacht. Later zag ik een deel van de film op tv, maar daar miste ik uiteraard de songs in.

Toen ik het plan opgevat had om naar een Broadway show te gaan - he, wanneer ben ik nou in New York?! - en ik overal taxi's zag rijden met reclame voor Billy Elliot en hoeveel Tony awards ze wel niet gewonnen hadden, was de keuze niet moeilijk. Volgens de website waren de goedkoopste plaatsen 80 dollar en volgens het Theatre Development Funds kon ik overgebleven kaarten op de dag zelf krijgen voor de helft van de prijs. Nou, 40 dollar had ik er wel voor over.

Ik was zo slim on niet naar de kiosk op Times Square te gaan, waar ik eerder al lange, LANGE rijen gezien had, maar naar degene aan de haven. Er waren welgeteld drie mensen voor me. Goedkoopste kaarten voor Billy Elliot? 70 dollar. Euh? Het bleek dat er alleen kaarten in de orchestra over waren, op de begane grond, de duurste kaarten dus. En dan de helft van de prijs. Ik informeerde naar andere musicals maar het was allemaal 70 of 80 dollar. Goed, doe dan maar.

Ik at in een leuk klein Italiaans restaurantje dat me was aangeraden door de gids van de "Food on foot" tour. Het heette "Via della pace" (Weg van de vrede) en het personeel had t-shirts aan met de tekst "Make food, not war". Het eten was super - zalmsalade met bruschetta, hmmm - en ik kwam er achter dat ik toch nog veel Amerikaanse dollars over had, dus dat ik er toch vanaf had gemoeten. Nou, dan is een avond Broadway geen slechte manier.

Ik was lekker vroeg bij het theater en las in het informatieboekje over de cast. Vanavond zou Billy gespeeld worden door een jongen die eerder de Australische versie gespeeld had, Dayton Tavares. Een Aussie, die een mijnwerkerszoon uit Durham moet spelen? Ik had mijn hoop op het accent al opgegeven, en werd daardoor extra verrast.

Het accent was er, bij Billy en bij alle spelers. Van opening tot ovatie duurde de musical bijna drie uur en de hele tijd werd de spanning behouden. Van tijd tot tijd ging ik zo op in het verhaal dat ik vergat er van te genieten dat alles recht voor mijn neus gebeurde, het orkest, het zingen en het dansen, dat dit Broadway was en ik er midden in zat. Super!


It's like that there's some music, playing in your ear
But the music is impossible, impossible to hear

But then I feel it move me
Like a burning deep inside
Something bursting me wide open
Impossible to hide
And suddenly I'm flying
Flying like a bird
Like electricity, electricity
Sparks inside of me
And I'm free, I'm free