Leeuwen in de trein

03:28 Unknown 3 Comments

Het internet hier in het hostel is erg zwak, vandaar dat ik jullie nu pas kan vertellen over de treinreis. Hieronder een verhaaltje dat ik gisteren getypt heb.

Leeuwen in de trein! Twee loslopende mannetjesleeuwen en ik sta er tussen. Met mijn camera. En er staan veel meer mensen bij. We kunnen ze oppakken en de fles geven. Mr Red en Mr Blue, naar de kleuren van hun halsband (de eigenaar heeft ze nog geen naam kunnen geven, want dat moeten zijn kinderen doen) zijn zeven weken oud en zijn op weg van hun moeder in Toronto naar hun nieuwe leven in, naar ik meen, Vancouver. De eigenaar traint wilde dieren voor films, en deze twee worden acteurs. Als ze later groot zijn. Want nu zijn ze zo groot als een flinke kat en super schattig. Ik zal zsm de foto's uploaden. Wanneer heb je nou een leeuwenwelpje in je armen?!

“Ladies and gentleman, this is the service manager. Welcome aboard train number One, the legendary Canadian, the flagship of the VIA Rail fleet.” De treinreis is uitermate ontspannend. Ik heb twee banken tegenover elkaar weten te bemachtigen die je met behulp van de voetensteunen in een bijna-echt bed kan veranderen. VIA Rail zorgt voor een kussen en een dekentje, want mijn fleecedeken is samen met de Lonely Planet in New York achtergebleven. De eerste dagen eet ik nauwelijks iets, maar de laatste avond ontdek ik de restauratiewagen en krijg een volledig driegangenmenu met koffie toe, voor omgerekend 13 euro. De trein gaat snel en op veel stations hebben we extra tijd om de benen te strekken. (“We have permission to open the doors. It is - 45 degrees outside. Welcome to Winnipeg.”) De “service manager” roept om de zoveel tijd nuttige wetenswaardigheden om, zoals zeldzame wilde schapen in de berm of dat het Canadese ijshockeyteam een Olympische wedstrijd gewonnen heeft. En dan is er nog de man met de welpjes, die binnen de kortste keren de celebrity van de trein is, en in elke coupe wordt nagewezen. Overigens een hele aardige en grappige man, die iedereen ruim de tijd geeft om met zijn beestjes te spelen en vooral geniet om te zien hoe leuk de kinderen het vinden.

In Jasper is het warm. En dan niet -2 of -1, maar echt WARM. Het zou mij niet verbazen als het in de zon over de 10 graden was. Ik ging wat boodschappen doen en zat buiten de supermarkt met een nieuwgekocht boekje – tsja, Frank McCourt was in de trein eindelijk uit – aan een picknicktafel. Terrasjesweer. Overigens is Jasper een leuk dorp. En de bergen zijn super mooi natuurlijk. Van de supermarkt liep ik via wat winkeltjes terug naar het treinstation en daar zit ik nu te typen. Over drie kwartier komt als het goed is een shuttlebusje van het hostel mij ophalen. Ik weet niet aan welke kant van het station en het is hier verder behoorlijk rustig, dus ik hoop dat het goed komt. Nou ja, als ik dit gepost heb, ben ik waarschijnlijk in het hostel aangekomen.

Goed, dat was dus gisteren, en ik was inderdaad veilig in het hostel aangekomen. Vandaag ben ik wezen skien, meer daarover later.