Schaatsen op het Rideau kanaal
Ottawa! De hoofdstad van Canada, op de grens van Ontario en Quebec, is duidelijk het meest tweetalig van alle steden die ik tot dusver gezien heb. Het lijkt alsof het lokale dialect hier Engels met een Frans accent is. In de Engelstalige provincies staat alles in het Engels aangegeven, met de Franse vertaling er in kleine letters onder. In Quebec staat alles in het Frans, met het Engels in de kleine lettertjes. Maar in Ottawa staan beide talen even groot naast elkaar.Een van de belangrijkste attracties van Ottawa is het Rideau kanaal, UNESCO werelderfgoed en 's winters de langste natuurlijk bevroren ijsbaan ter wereld. Die kans kon ik natuurlijk niet voorbij laten gaan. Dus ik liet mij informeren dat ik maat 9 heb, huurde een paar ijshockeyschaatsen en ging op weg.
Op het eerste gezicht is het net een Hollands plaatje. Tientallen mensen krabbelend op natuurijs, onder bruggen door, bij koek- en zopietentjes, met sleetjes en stoelen. Er loopt zelfs iemand met zijn fiets aan de hand over het ijs. Maar als je beter kijkt klopt er iets niet. Ten eerste; waar zijn de Friese mannetjes? Ik bedoel, waar zijn de 50+'ers met oude schaatsen en veel ervaring? Waar zijn de actieve recreanten en de recreatieve marathonschaatsers, de semi-professionele schaatsers voor wie het natuurijs een welkome afwisseling is? Ze zijn er niet. Het publiek op het Rideau kanaal zijn alleen gelegenheidsschaatsers, van tieners tot jonge gezinnen, maar nauwelijks iemand ouder dan veertig.
En dan de schaatsen natuurlijk. Hoewel de officiele sport van Canada lacrosse is, wat een aboriginal oorsprong heeft, leeft het land van hockey. Eh, ijshockey natuurlijk. Geen Canadees die beseft dat je ook hockey op gras kan spelen. En Nederland heeft sinds afgelopen weekend 76 van haar totaal 79 Winterspelen-medailles bij het schaatsen gewonnen. Speedskating, that is. Geen Hollander die beseft dat je ook andere dingen op de schaats kan doen. Mijn punt is, op het Rideau kanaal zie je 90% ijshockeyschaatsen en 10% kunstschaatsen. Geen noren. En zeker geen Friese doorlopers.
En dan de koek- en zopietentjes. Oke, je kan wel warme chocolademelk krijgen. Maar ook warme appelcider. En friet, maar ook poutine. En de gevulde koek is doorgeevolueerd tot de van oorsprong Ottawaanse Beaver Tail, de meest ongezonde, maar ook de lekkerste apres-ski snack die je maar kan bedenken. Leuk verhaaltje over het bezoek van Barack Obama aan Ottawa vorig jaar.
Anyway, ik heb mij prima vermaakt. De schaatsen waren oud en duur en deden in het begin zeer, maar dat voelde ik na tien minuten al nauwelijks meer. Het was niet te koud, zeker gezien de heldere lucht. Lekker avondje schaatsen onder de sterren!
Fijn dat je zo'n lekkere avond hebt gehad :) En trouwens, toch wel raar, helemaal geen noren! De Canadezen hebben toch een aantal behoorlijk goede vrouwen rondschaatsen (eergisteren nog brons op de 3000 meter) dus je zou zeggen dat dat ook wel enige aantrekkingskracht heeft.
BeantwoordenVerwijderenHa, ik wilde dat ik mee had kunnen doen! Maar dit jaar geen schaatsen en skiën voor moeder. Ja, vreemd dat het hardrijden zo typisch Nederlands is. Zouden wij van die strebertjes zijn 'zolang het maar niet te veel kost' ha ha. En individualisten, dat ook volgens mij. Wat een leuk verhaaltje over Obama. Dat heb ik koninging Beatrix nu nooit zien doen, betalen voor iets dat ze 'on tour' kocht.
BeantwoordenVerwijderenLeve de beaver tail.