Skien

05:46 Unknown 1 Comments

Zoals ik weken geleden schreef ging mijn eerste dag skien in Collingwood verbazingwekkend goed. En dus dacht ik dat het een goed idee zou zijn om daar hier in de Rockies een vervolg aan te geven. Ik had al gelezen dat het ski resort van Jasper, Marmot Basin geheten, vrij rustig is, niet te duur, en erg geschikt voor kinderen. En voor de verandering vond ik dat laatste geruststellend. Wellicht had ik het skitalent van een gemiddeld Canadees kind onderschat, maar daarover later.

Probleem een was om er te komen. Gelukkig luisterde ik een gesprek af van iemand die ging skien, en kreeg ik een lift. Daar aangekomen besloot ik een vervolgpakket te nemen, bestaande uit lift ticket, huur van ski's etc, en een groepsles. Voor de les had ik een paar uur om zelf wat uit te proberen. Nou was het het beste geweest om naar de beginnerslift te gaan, maar die was een stuk lopen. Dus na een keer van het magic carpet naar beneden gekomen te zijn, besloot ik maar de lift naar halverwege de berg te nemen en van daar de groene route naar beneden. Dat had ik in Collingwood immers ook gedaan. Maar halverwege de berg hier, was ongeveer twee keer zo hoog als de top in Collingwood. De lift ging maar door en ging maar door en ik dacht even in de verkeerde lift te zitten. Maar nee, er was nog een stuk berg achter het punt waar ik uiteindelijk uit kwam. Nou ja, dacht ik, als ik beneden ben kan ik skien.

Ongeveer 20 meter na de lift lag ik al op de grond. Steil! En de sneeuw was een stuk losser dan het in Collingwood was, of zo, ik had in ieder geval veel minder grip en vond het behoorlijk eng. Na die eerste steile helling kwam ik zo goed en zo kwaad als het ging redelijk heelhuids beneden. De tweede poging, opnieuw tot halverwege de berg, was ongeveer even rampzalig.

In mijn les was ik met 2 anderen die al een eeuwigheid skiden. (Dat klinkt gek, maar ik weet niet hoe dat anders te vervoegen, ik zal wel te lang uit Nederland zijn). Ze kenden de instructeur en kletsen vanalles af. We namen vrolijk de lift helemaal naar boven en begonnen aan een blauwe route. Wat? Ik struikelde en aarzelde en viel honderd keer en vond het inmiddels al niet zo'n goed idee meer. Gelukkig waren de instructeur en de twee Britten erg aardig en geduldig en zijn we de rest van de les op groene routes gebleven. Niettemin was ik na die twee uur doodop en redelijk gedemotiveerd.

Nou was het zo laat nog niet en vond ik dat ik de dag positief af moest sluiten. Dus ik weer naar boven en opnieuw durf ik veel stukken niet naar beneden, tot aan het punt dat ik een stukje geklommen heb met mijn ski's in de hand. Na dat dieptepunt gaat het wel wat beter en kan ik rustig een heel end naar beneden skien. Tegen de tijd dat ik beneden ben, ben ik bijna de enige op de berg. De liften zijn dicht en iedereen is bezig te vertrekken. Ik haast me, want hoe meer mensen er weg gaan, hoe minder kans op een lift terug naar het dorp.

Ik krijg een lift van drie mannen die professioneel in de ski-business zitten. Ze praatten of freestyle en allerlei maffe truukjes en termen waar ik niets van begrijp. Ik geloof dat ze nieuwe uitrusting testen en dan verkopen, of zoiets. Nou ja, ze vonden het wel grappig dat het mijn tweede dag ooit was. Iets andere wereld. Ze zetten me af in het dorp en ik had nog een uur om in winkeltjes rond te kijken voor de shuttle van het hostel me oppikte en weer terugbracht. Ik was werkelijk bekaf. Zeker een interessante dag, en ik heb ongetwijfeld veel geleerd!

Vanmorgen sliep ik uit en werd alsnog om acht uur wakker. Ik zou zweren dat het na tienen was, maar blijkbaar zit ik nog in een oosterse tijdszone met mijn ritme. Dat zorgde er voor dat ik met de shuttle naar het dorp kon en terug, zodat ik geld kon pinnen voor een excursie vanmiddag. Een wandeltocht door de canyons van de Maligne rivier, over de rivierbedding, en over de bevroren rivier zelf. Prachtig. Je zult de foto's wel eens zien.

Overigens doet alles zeer nu, na dat skien. Wat niet pijn doet aan spierpijn doet wel pijn aan blauwe plekken. Nou ja, uiteindelijk doe je het ergens voor, nietwaar. Morgen wil ik naar het dorp om de winkeltjes af te gaan en boodschappen te doen. Het vervoersprobleem betekent waarschijnlijk dat ik 's ochtends vroeg met de shuttle mee moet en pas laat in de middag weer terug kan, dus ik weet nog niet helemaal hoe ik me de hele dag ga vermaken, maar dat zie ik dan wel weer.