Sinds deze middag deel ik mijn zolder met twee rittens, ofwel jonge tamme ratten. Christopher en Robin zijn nu ongeveer zeven weken oud; ze zijn drie dagen na elkaar geboren. Chris is agouti (wildkleur) gekleurd en is de actievere van het stel. Robin is een siameesje (zoals de katten, ja) met rode oogjes en is wat rustiger.
De reis van Sliedrecht naar Bunnik was gespannen, want we moesten een aantal keer overstappen en nog een eind lopen. Een hoop geschud en gerammel dus voor het tweetal in de transportkooi. Eenmaal thuis verdwenen ze dus direct in de verstophoekjes van de kooi en lieten ze zich niet meer zien. Na een tijdje verstoppen heb ik ze een voor een op schoot genomen om te laten zien dat ik toch echt zo eng niet ben.
Na nog meer slapen werd ik bijna plaatsvervangend hypochondrisch. Alles zou toch wel goed met ze zijn? Maar later op de avond werden ze actiever, al vinden ze mij nog steeds wel eng. De foto's komen dan ook zodra de heren zich iets meer thuis voelen, want nu verstoppen ze zich elke keer wanneer ze in de gaten hebben dat ik naar ze zit te kijken.
Dat doe ik natuurlijk wel, maar dan stiekem vanuit mijn ooghoeken, want ik snap ineens jonge ouders die met vreugde uitroepen hoe de kroost iets doodnormaals doet. Ik zou willen dat er hier iemand was tegen wie ik uit kon roepen; kijk, hij drinkt! Kijk, hij wast zichzelf! Kijk, hij klimt in het gaas! Kijk, hij sleept een stuk papier achter zit aan! Kijk, ze hebben het loopplankje op de grond gegooid. Kijk, hij knaagt op een brokje!
Ach, een bewust ongehuwde kersverse rattenmamma (-; We komen graag op kraambezoek eh housewarming hoor, een keertje.
BeantwoordenVerwijderenHeb jij de namen bedacht of hadden ze die al (en wie heb je vernoemdn?!)
Ik heb ze die namen gegeven, uiteraard naar Christopher Robin uit Winnie de Pooh (en naar de echte zoon van A.A. Milne omdat die zo boos was dat zijn vader zijn naam gebruikt had), Janneman Robinson in de Nederlandse vertaling.
BeantwoordenVerwijderenEn ik hoor het wel als jullie willen kome :)